کپی‌برداری از طبیعت با تمام جزئیات حقیقت‌نمای آن توسط عکس، بعد از اختراع دوربین عکاسی، از تحیر مخاطب در برخورد با اثر هنری و نقاشی‌ای که کارش تقلید از طبیعت بود ‌کاست.

امروزه با وجود انواع فیلم‌ها و عکس‌های اینترنتی، هنری که آرمانش صرفاً منظره پردازی و تصویرسازی به هدف تقلید از طبیعت باشد جایگاهی ندارد. امروزه بعد از تجربیات دهه‌ی هفتاد به قصد دست یافتن به شعری متفاوت و همگام با زمانه‌ی خود، دوباره شاهد روی‌کرد برخی شاعران جوان به تصویرسازی بیرونی هستیم که شاید ریشه در ارتجاع ذهن‌های تنبل نسبت به تئوری‌‌های ادبی دارد.

اگر شعر امروز کارش را محدود کند به تصویرسازی و منظره‌پردازی چنان چه در اشعار دهه شصت و قبل از آن دیده می‌شود، بی‌راهه رفته است. امروزه تصویر در شعر، می‌شایست بدون تعهد نسبت به بازنمایی تصاویر بیرونی و دوربینی، جهان ویژه‌ی خود را با قواعد تصویری ویژه‌ی خود درست کند. تصویر در شعر نو امروز، برخاسته از ترکیبات و همسایگی‌های تازه کلمات است. این گونه تصویر، جلوه‌ای‌ست زبانی، و منظره‌ایست که در چهارچوب ابزار زبان وجود و حیات می‌یابد. این تصویر، تصویر کشف است و نه تقلید.

نوشته شده توسط خامه پرست در دوشنبه ۲۳ بهمن ۱۳۸۵ |