رنگت به ماه پریده استماه

و نگاهت

- دویده به حجم دو گیلاس-

خواب یک شب سفید را تا صبح

در چشمم آشفته می‌کند

 

سبدی میوه از انگشتهایمان می‌بافم

بوی سیب از گریبانت

حسرت ماه را به خون می‌کشد

و تا لبخندی

در صدایت جوانه زند

دُرشتی‌ی صبح

تمام خلسه‌ی شب را خرابیده است

نوشته شده توسط خامه پرست در دوشنبه ۸ مرداد ۱۳۸۶ |